AQI
TV9 NETWORK LOGO
Default Image
Sign In

By signing in or creating an account, you agree with Associated Broadcasting Company's Terms & Conditions and Privacy Policy.

Latest newsKeralaCricketIndiaEntertainmentBusinessEducationSportsWeb StoriesPhoto GalleryLifestyleWorldTechnologyOpinion

കടലാസിലെ വാഗ്ദാനവും യാഥാർത്ഥ്യവും: സംഭരണ കേന്ദ്രത്തിലേക്കുള്ള ദൂരം കർഷകന്റെ വിധി തീരുമാനിക്കുമ്പോൾ!

Minimum Support Price For Farmers: 1960-കൾ മുതൽ ഇന്ത്യയിൽ നിലവിലുള്ള സംവിധാനമാണ് ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ താങ്ങുവില (MSP). കൃഷിയിറക്കുന്ന കാലത്തിന് മുൻപ് വിളകൾക്ക് ഒരു നിശ്ചിത വില സർക്കാർ ഉറപ്പുനൽകുന്നു. കമ്മീഷൻ ഫോർ അഗ്രികൾച്ചറൽ കോസ്റ്റ്സ് ആൻഡ് പ്രൈസസ് (CACP) ശുപാർശ പ്രകാരം നെല്ല്, ഗോതമ്പ്, പരുത്തി ഉൾപ്പെടെ 22 വിളകൾക്കാണ് ഓരോ വർഷവും താങ്ങുവില പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്. വിത്തുകൾ, വളം, ജലസേചനം, കൂലി എന്നിവയ്ക്കായി മാസങ്ങൾക്ക് മുമ്പേ പണം മുടക്കുന്ന കർഷകന്, വിളവെടുപ്പ് സമയത്ത് വിപണി വില കുത്തനെ ഇടിഞ്ഞാലും നഷ്ടം ഒഴിവാക്കി സംരക്ഷണം നൽകുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം.

കടലാസിലെ വാഗ്ദാനവും യാഥാർത്ഥ്യവും: സംഭരണ കേന്ദ്രത്തിലേക്കുള്ള ദൂരം കർഷകന്റെ വിധി തീരുമാനിക്കുമ്പോൾ!
പ്രതീകാത്മക ചിത്രംImage Credit source: PTI
Santosh Nair
Santosh Nair | Edited By: Neethu Vijayan | Updated On: 20 Nov 2026 | 08:01 AM

ഒരു നയം കടലാസിൽ എത്രത്തോളം മികച്ചതാണ് എന്നതിനേക്കാൾ, അത് സാധാരണക്കാരനിലേക്ക് എത്രത്തോളം എത്തിച്ചേരുന്നു എന്നതാണ് അതിന്റെ യഥാർത്ഥ വിജയം. മിനിമം സപ്പോർട്ട് പ്രൈസ് (Minimum Support Price – MSP) അഥവാ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ താങ്ങുവില എന്ന ആശയവും അതിന്റെ പ്രായോഗിക വശങ്ങളും മനസ്സിലാക്കാം. ഒരേ ജില്ലയിൽ, ഒരേ സീസണിൽ പരുത്തി കൃഷി ചെയ്യുന്ന ഭീംറാവുവിന്റെയും ധൻരാജിന്റെയും ജീവിതത്തിലുണ്ടായ വ്യത്യാസം അവർ ചെയ്ത അധ്വാനത്തിന്റെ തോത് കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് സംഭരണ കേന്ദ്രത്തിലേക്കുള്ള ദൂരം കൊണ്ടാണ്.

ഭീംറാവിന് സർക്കാർ സംഭരണ കേന്ദ്രം അടുത്തായതിനാൽ പുലർച്ചെ തന്നെ വിളകളുമായി എത്താനും, ഉച്ചയോടെ പ്രഖ്യാപിച്ച താങ്ങുവില ഉറപ്പാക്കുന്ന രേഖ നേടാനും അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു. എന്നാൽ ധൻരാജിന് ദൂരക്കൂടുതലും വാഹനസൗകര്യത്തിന്റെ അഭാവവും പ്രാദേശിക വ്യാപാരിയുമായുള്ള സാമ്പത്തിക ബന്ധവും കാരണം, വ്യാപാരി നൽകിയ കുറഞ്ഞ തുകയ്ക്ക് വിള വിൽക്കാൻ അദ്ദേഹം നിർബന്ധിതനായി. ഒരേപോലെ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്തവരാണ് ഇരുവരും, എന്നാൽ ഒരു സർക്കാർ സംഭരണ കേന്ദ്രം എവിടെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ് ആ വർഷത്തെ അവരുടെ ജീവിതം തീരുമാനിച്ചത്.

1960-കൾ മുതൽ ഇന്ത്യയിൽ നിലവിലുള്ള സംവിധാനമാണ് ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ താങ്ങുവില (MSP). കൃഷിയിറക്കുന്ന കാലത്തിന് മുൻപ് വിളകൾക്ക് ഒരു നിശ്ചിത വില സർക്കാർ ഉറപ്പുനൽകുന്നു. കമ്മീഷൻ ഫോർ അഗ്രികൾച്ചറൽ കോസ്റ്റ്സ് ആൻഡ് പ്രൈസസ് (CACP) ശുപാർശ പ്രകാരം നെല്ല്, ഗോതമ്പ്, പരുത്തി ഉൾപ്പെടെ 22 വിളകൾക്കാണ് ഓരോ വർഷവും താങ്ങുവില പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്. വിത്തുകൾ, വളം, ജലസേചനം, കൂലി എന്നിവയ്ക്കായി മാസങ്ങൾക്ക് മുമ്പേ പണം മുടക്കുന്ന കർഷകന്, വിളവെടുപ്പ് സമയത്ത് വിപണി വില കുത്തനെ ഇടിഞ്ഞാലും നഷ്ടം ഒഴിവാക്കി സംരക്ഷണം നൽകുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം.

ALSO READ: 2011-ലെ സെൻസസ് ഇന്നും സൗജന്യ റേഷൻ തീരുമാനിക്കുന്നത് എങ്ങനെ? ഭക്ഷ്യസുരക്ഷാ നിയമത്തിലെ പോരായ്മകൾ പരിശോധിക്കാം

നയത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തിനപ്പുറം അത് എത്രത്തോളം ജനങ്ങളിലേക്ക് എത്തുന്നുണ്ടെന്നതിന് നാഷണൽ സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്കൽ ഓഫീസ് (NSO) 2018-19-ൽ നടത്തിയ സർവേ ഫലങ്ങൾ കൃത്യമായ ഉത്തരം നൽകുന്നു. നെല്ല് കൃഷി ചെയ്യുന്ന കുടുംബങ്ങളിൽ ഏകദേശം 41 ശതമാനം പേർക്ക് മാത്രമേ തങ്ങളുടെ വിളയ്ക്ക് താങ്ങുവില (MSP) ഉണ്ടെന്ന് അറിയാമായിരുന്നുള്ളൂ. ഗോതമ്പിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇത് ഏകദേശം 37 ശതമാനം മാത്രമാണ്. മറ്റ് ചില വിളകളുടെ കാര്യത്തിൽ ഈ നിരക്ക് ഇതിലും കുറവാണ്. ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, നെല്ല് കൃഷി ചെയ്യുന്നവരിൽ പത്തിൽ ആറുപേർക്കും, തങ്ങൾ കൃഷി ചെയ്ത വിളയ്ക്ക് സർക്കാർ ഒരു വില പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.

ഒരു താങ്ങുവിലയെക്കുറിച്ച് അറിയുക എന്നത് വലിയ കാര്യമാണ്. എന്നാൽ കൃത്യമായി ആ വിലയ്ക്ക് ഉൽപ്പന്നം വിറ്റഴിക്കാൻ കഴിയുക എന്നത് തികച്ചും മറ്റൊരു കാര്യമാണ്. മിനിമം സപ്പോർട്ട് പ്രൈസ് എന്ന സംവിധാനം കർഷകരുടെ ജീവിതത്തിൽ എങ്ങനെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നതെന്നും, പ്രഖ്യാപനവും പ്രായോഗികതയും തമ്മിലുള്ള വിടവ് എത്ര വലുതാണെന്നും അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടത് വളരെ പ്രധാനമാണ്. സർവേ കണക്കുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്, താങ്ങുവിലയെക്കുറിച്ച് അറിവുള്ളവരിൽ പോലും വളരെ ചെറിയൊരു വിഭാഗത്തിന് മാത്രമേ ആ നിരക്കിൽ വിള വിൽക്കാൻ സാധിക്കുന്നുള്ളൂ എന്നാണ്.

നെല്ല് കൃഷി ചെയ്യുന്ന കർഷകരിൽ നാലിലൊന്ന് (25%) പേർക്ക് മാത്രമേ തങ്ങളുടെ വിളയുടെ ഒരു ഭാഗമെങ്കിലും MSP നിരക്കിൽ വിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. മറ്റ് പല വിളകളിലും ഈ അനുപാതം ഇതിലും താഴെയാണ്. സർക്കാർ ഒരു വില പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ട് ആ വിള മുഴുവൻ സർക്കാർ വാങ്ങുമെന്ന് ഉറപ്പില്ല. പൊതുവിതരണ സംവിധാനത്തിലേക്ക് (PDS) ആവശ്യമായ നെല്ലും ഗോതമ്പുമാണ് പ്രധാനമായും സംഭരിക്കുന്നത്; അതും പഞ്ചാബ്, ഹരിയാന, മധ്യ ഇന്ത്യയുടെ ചില ഭാഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയ തിരഞ്ഞെടുത്ത മേഖലകളിൽ മാത്രമാണ് കൂടുതലായി നടക്കുന്നത്.

നിയമത്തിന്റെ പിൻബലമില്ലാത്ത വാഗ്ദാനങ്ങൾ ഭരണകൂടങ്ങളെയും സാഹചര്യങ്ങളെയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. കർഷകന് സ്ഥിരതയും സുരക്ഷിതത്വവും ലഭിക്കാൻ നിയമപരമായ ഗ്യാരണ്ടി അനിവാര്യമാണെന്ന് കർഷക സംഘടനകൾ വാദിക്കുന്നു. എല്ലാ വിളകളും MSP നിരക്കിൽ വാങ്ങേണ്ടി വന്നാൽ സർക്കാർ ഖജനാവിന് വലിയ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയുണ്ടാകും. അധിക ധാന്യങ്ങളുടെ സംഭരണവും വിതരണവും വെല്ലുവിളിയാകാം. കൂടാതെ, ജലക്ഷാമമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ പോലും ഉറപ്പുള്ള വിലയ്ക്കായി നെല്ല് പോലുള്ള വിളകൾ കൂടുതലായി കൃഷി ചെയ്യപ്പെടാനും, വിപണി വിലയിൽ മാറ്റങ്ങളുണ്ടാകാനും സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് വിമർശകർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

വിപണി വില താങ്ങുവിലയേക്കാൾ കുറയുമ്പോൾ ആ വ്യത്യാസത്തുക കർഷകന് നേരിട്ട് നൽകുന്ന പ്രൈസ് ഡെഫിഷ്യൻസി പേയ്മെന്റ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള ബദൽ മാർഗ്ഗങ്ങളും സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധർക്കിടയിൽ സജീവ ചർച്ചയിലാണ്. തർക്കങ്ങൾ കൊടുമ്പിരിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഇരുപക്ഷവും പങ്കുവെക്കുന്ന പൊതുവായ കാര്യങ്ങൾ പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ പോകുന്നു. മഴ, കീടബാധ, പെട്ടെന്നുള്ള വിലവ്യതിയാനങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ, സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിലെ മറ്റാർക്കും നേരിടേണ്ടി വരാത്ത തരത്തിലുള്ള വലിയ അപകടസാധ്യതകൾ കർഷകർ നേരിടുന്നുണ്ടെന്നും, അവർക്ക് എന്തെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള സംരക്ഷണം ആവശ്യമാണെന്നും മിക്കവരും സമ്മതിക്കുന്നുണ്ട്.

എന്നാൽ, ഈ സംരക്ഷണം എങ്ങനെ ഒരുക്കണം, ഇതിനുള്ള ചെലവ് ആര് വഹിക്കണം, ഇതിന്റെ വ്യാപ്തി എത്രത്തോളമായിരിക്കണം എന്ന കാര്യത്തിലാണ് അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുള്ളത്. “താങ്ങുവില (MSP) വർദ്ധിപ്പിച്ചു” എന്ന പ്രസ്താവന ഓരോ സീസണിലും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു, നമ്മളിൽ പലരും അത് കേട്ട് തലയാട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, ഈ പ്രസ്താവനയ്ക്ക് യഥാർത്ഥ അർത്ഥം നൽകുന്നത് അതിനു പിന്നാലെ വരുന്ന മൂന്ന് ലളിതമായ ചോദ്യങ്ങളാണ്. ഏത് വിളയ്ക്കാണ് വില വർദ്ധിപ്പിച്ചത്? ഏത് സംസ്ഥാനത്താണ് ഇത് ബാധകമാകുന്നത്? യഥാർത്ഥത്തിൽ എത്ര അളവിൽ വിളകൾ സംഭരിക്കും?

നിങ്ങളുടെ സംസ്ഥാനത്തെ കർഷകർ എന്താണ് കൃഷി ചെയ്യുന്നതെന്നും, അവരിൽ നിന്ന് അത് വാങ്ങുന്നത് ആരാണെന്നും നിങ്ങൾക്ക് അറിയാമോ?

Follow Us