ഇന്ത്യയിലെ തൊഴിലില്ലായ്മാ നിരക്ക് എന്താണ് നമ്മോട് പറയാത്തത്?

Unemployment In India

പ്രായം ഇരുപതുകളിലെത്തിയ ഒരു യുവാവ് കഴിഞ്ഞ വർഷം തൊഴിലിനായി അപേക്ഷിക്കുന്നത് നിർത്തി. അത് ജോലി കിട്ടിയതുകൊണ്ടല്ല; അയാളോട് ‘തൊഴിൽരഹിതനാണോ’ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ, ഔദ്യോഗിക കണക്കുകൾ പ്രകാരം ഉത്തരം “അല്ല” എന്നാണ്!

ഇത് വിചിത്രമായി തോന്നാം, എന്നാൽ ഇന്ത്യയുൾപ്പെടെ ലോകമെമ്പാടും തൊഴിലില്ലായ്മ അളക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്. ‘തൊഴിൽ ശക്തിയുടെ’ഭാഗമായവരെ — അതായത് നിലവിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവരെയോ അല്ലെങ്കിൽ സജീവമായി ജോലി അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവരെയോ — മാത്രമേ ഔദ്യോഗിക തൊഴിലില്ലായ്മാ നിരക്കിൽ ഉൾപ്പെടുത്താറുള്ളൂ. ഒരാൾ ജോലി അന്വേഷിക്കുന്നത് നിർത്തുന്ന നിമിഷം, ആ വ്യക്തി കണക്കുകളിൽ നിന്ന് നിശബ്ദമായി അപ്രത്യക്ഷനാകുന്നു. അയാൾ ജോലിയുള്ളവനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നില്ല, തൊഴിലില്ലാത്തവനായും കൂട്ടുന്നില്ല. സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകളിൽ അയാൾ വെറുമൊരു ശൂന്യതയായി മാറുന്നു.

ഇതുകൊണ്ടാണ് ഇന്ത്യയിലെ തലക്കെട്ടുകളിൽ നിറയുന്ന തൊഴിലില്ലായ്മാ നിരക്ക് (പലപ്പോഴും ഒറ്റയക്കത്തിലുള്ള കുറഞ്ഞ സംഖ്യയായി കാണിക്കുന്നത്), കുടുംബങ്ങളിലും അയൽപക്കങ്ങളിലും സാധാരണക്കാർ കാണുന്ന യഥാർത്ഥ ജീവിതവുമായി പൊരുത്തപ്പെടാത്തതായി തോന്നുന്നത്.

എന്താണ് NEET നിരക്ക്?

ഈ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യത്തെ കൃത്യമായി വെളിച്ചത്തുകൊണ്ടുവരുന്ന മറ്റൊരു സൂചികയുണ്ട്: NEET (Not in Employment, Education, or Training — തൊഴിലിലോ വിദ്യാഭ്യാസത്തിലോ പരിശീലനത്തിലോ ഏർപ്പെടാത്തവർ).

അന്താരാഷ്ട്ര തൊഴിൽ സംഘടനയുടെ (ILO) കണക്കുകൾ പ്രകാരം, ഇന്ത്യയിലെ യുവാക്കളിൽ ഏതാണ്ട് നാലിലൊന്ന് ഭാഗം (വർഷമനുസരിച്ച് 24 മുതൽ 26 ശതമാനം വരെ) ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നു.

അവർ പഠിക്കുന്നില്ല.

ജോലി ചെയ്യുന്നില്ല.

ഒരു നൈപുണ്യ പരിശീലന പരിപാടിയിലും പങ്കെടുക്കുന്നുമില്ല.

സാധാരണ തൊഴിൽ ഡാറ്റയുടെ ചട്ടക്കൂടുകൾക്ക് പുറത്താണ് ഇവരുടെ സ്ഥാനം. ഒരു വ്യക്തി സജീവമായി ജോലി അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നതിനെ ആശ്രയിക്കാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ, സാധാരണ തൊഴിലില്ലായ്മാ നിരക്കിനേക്കാൾ സത്യസന്ധമായ ഒരു ചിത്രമാണ് ഈ സംഖ്യ നൽകുന്നത്. ആ പ്രായത്തിലുള്ള ഒരാളിൽ നിന്ന് സമൂഹം പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന മൂന്ന് കാര്യങ്ങളിൽ (പഠനം, ജോലി, പരിശീലനം) ഏതെങ്കിലും ഒന്നിലെങ്കിലും അവർ ഏർപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ എന്ന് മാത്രമാണ് ഇത് പരിശോധിക്കുന്നത്. എന്നാൽ നാലിലൊരാൾ ഇതിലൊന്നിലും ഇല്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം.

ലിംഗപരമായ വലിയ അന്തരം

ഈ കണക്കുകൾക്കുള്ളിലെ സ്ത്രീ-പുരുഷ അന്തരം കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാനാവില്ല:

ഇന്ത്യൻ യുവതികൾക്കിടയിലെ NEET നിരക്ക് ഏകദേശം 38 ശതമാനത്തോളമാണ്.

യുവാക്കൾക്കിടയിൽ ഇത് ഏകദേശം 10 ശതമാനമാണ്.

ഇന്ത്യയുടെ തൊഴിൽ മേഖലയിലെ പ്രവണതകൾ എല്ലാവരിലും ഒരേപോലെയല്ല സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നത് എന്ന് വ്യക്തമാക്കാൻ ഈ വിടവ് മാത്രം മതി.

ഒരു സാധാരണ കുടുംബത്തിൽ NEET എന്നാൽ എന്താണ്?

പഠനം പൂർത്തിയാക്കി, വിവാഹം കഴിക്കുന്നത് വരെ വീട്ടുജോലികളിൽ സഹായിക്കാൻ നിർബന്ധിതയാകുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി.

മൂന്ന് വർഷം സർക്കാർ പരീക്ഷകൾ എഴുതി പരാജയപ്പെട്ട്, ഒടുവിൽ കുടുംബ സദസ്സുകളിൽ അതേക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നത് തന്നെ നിർത്തിയ ഒരു യുവാവ്.

യോഗ്യതയ്ക്കൊത്ത ജോലി കിട്ടാതെ ഒടുവിൽ തൊഴിലന്വേഷണം തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച ഒരു ബിരുദധാരി.

വാർത്തകളിൽ വരുന്ന ‘തൊഴിൽരഹിതർ’ എന്ന നിർവചനത്തിൽ ഇവരൊന്നും ഉൾപ്പെടുന്നില്ല. എന്നാൽ ഇവർക്ക് അർത്ഥവത്തായ ജോലിയുമില്ല. ലക്ഷക്കണക്കിന് യുവാക്കൾ ജീവിക്കുന്ന ഈ യാഥാർത്ഥ്യത്തെ പൂർണ്ണമായി ഉൾക്കൊള്ളാൻ ഇന്ത്യയുടെ പ്രധാന സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകൾക്ക് പലപ്പോഴും കഴിയാറില്ല.

സാമ്പത്തിക വാർത്തകൾ എങ്ങനെ വായിക്കണം?

തൊഴിലില്ലായ്മാ നിരക്ക് കുറയുന്നു എന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ അതൊരു നല്ല വാർത്തയാണെന്ന് കരുതരുത്. ചിലപ്പോൾ അത് ആളുകൾക്ക് ജോലി ലഭിക്കുന്നത് കൊണ്ടാകാം; എന്നാൽ മറ്റു ചിലപ്പോൾ നിരാശരായ ഉദ്യോഗാർത്ഥികൾ ജോലി അന്വേഷിക്കുന്നത് തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച് കണക്കുകളിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകുന്നത് കൊണ്ടുമാകാം. ഒരേ തലക്കെട്ടിന് പിന്നിൽ തികച്ചും വിഭിന്നമായ രണ്ട് കഥകളുണ്ടാകാം.ഇതൊരു നിരാശയ്ക്കുള്ള കാരണമോ ഒന്നും മെച്ചപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്ന വാദമോ അല്ല. 2018-ൽ 30 ശതമാനത്തിലധികമായിരുന്ന ഇന്ത്യയിലെ NEET നിരക്ക് ഇന്ന് 20-കളുടെ മധ്യത്തിലേക്ക് താഴ്ന്നിട്ടുണ്ട് — അത് വ്യക്തമായൊരു പുരോഗതി തന്നെയാണ്. എന്നിരുന്നാലും, രാജ്യത്തെ യുവജനതയുടെ നാലിലൊന്ന് ഭാഗം പഠനത്തിനും ജോലിക്കും പുറത്തുനിൽക്കുന്നു എന്നത് ചെറിയൊരു കാര്യമല്ല.അടുത്ത തവണ ആരെങ്കിലും ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ തൊഴിലില്ലായ്മാ നിരക്കിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ആ സംഖ്യയ്ക്കൊപ്പം മറ്റൊരു ചോദ്യം കൂടി ചിന്തിക്കുക: “എത്ര പേർക്ക് തൊഴിലില്ല എന്നതല്ല, മറിച്ച് എത്ര പേരാണ് കണക്കെടുപ്പിൽ നിന്നുപോലും പുറത്തായിപ്പോയത്?”