കച്ചവടക്കാരൻ്റെ തലക്കുള്ളിലെ കണക്കു പുസ്തകം കൃത്യം, എന്നാൽ പ്രശ്നം അവിടെയല്ല

നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ ഒരു സ്കൂൾ ഗേറ്റിന് പുറത്ത് കമല എന്നൊരാൾ പേരയ്ക്ക വിൽക്കുന്നു. ഇരുപത് വർഷമായി അവരത് ചെയ്യുന്നു. വിൽപ്പന എന്നതിലുപരി ഒരൊറ്റ കച്ചവടത്തിൻ്റെ കണക്കും അവർ എഴുതിവെച്ചിട്ടില്ല. ഒരു സ്കൂൾ കുട്ടി “നാളെ പണം തരാം” എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവർ തലയാട്ടും, പിറ്റേന്ന് അവൻ പണം നൽകുകയും ചെയ്യും എന്നതാണ് സത്യം. വെള്ളിയാഴ്ചയാകുമ്പോഴേക്കും കൃത്യമായി പണം തരുന്ന അമ്മ ആരാണെന്നും, എപ്പോഴും മറന്നുപോകുന്ന വാച്ച്മാൻ ആരാണെന്നും, കയ്യിൽ നാണയങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും ഒരു കാരണവശാലും നിരസിക്കാൻ പാടില്ലാത്ത കൊച്ചുപെൺകുട്ടി ആരാണെന്നും അവർക്കറിയാം. അവരുടെ ഓർമ്മ തന്നെയാണ് അവരുടെ സമ്പൂർണ്ണ കണക്കുപുസ്തകം, അതിന് ഇതുവരെ തെറ്റുപറ്റിയിട്ടുമില്ല. കച്ചവടം നടത്തുന്ന വളരെ മനോഹരമായ ഒരു രീതിയാണത്. പക്ഷേ അതിനൊരൊറ്റ കുറവുണ്ട്.

ഒരു ഉച്ചയ്ക്ക് ബാങ്കിൽ നിന്നുള്ള ഒരാൾ അവരുടെ കൊട്ടയ്ക്ക് അരികിൽ നിർത്തി, രണ്ട് പേരയ്ക്ക വാങ്ങി, കൂടുതൽ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ ഒരു ചെറിയ വായ്പ ആവശ്യമുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചു. കമലയ്ക്ക് വലിയ സന്തോഷമായി. തുടർന്ന് അയാൾ, എല്ലാ മാസവും അവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന വരുമാനത്തിന്റെ തെളിവ് സൗമ്യമായി ആവശ്യപ്പെട്ടു. കമല അയാളെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ നെറ്റിയിൽ തട്ടി. ആ ആഴ്ചയിൽ അവർ കേട്ടതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും തമാശയുള്ള കാര്യമായിരുന്നു അത്. ആ സംഭാഷണം അവിടെ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇരുപത് വർഷം കൊണ്ട് അവർ നല്ലൊരു തുക സമ്പാദിച്ചിരുന്നു, പക്ഷേ അതിലൊന്നിനും തെളിവ് നൽകാൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.

കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശാബ്ദമായി ഇന്ത്യ പരിഹരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പ്രശ്നമാണിത്. 2016-ൽ ആരംഭിച്ച യുണിഫൈഡ് പേയ്‌മെന്റ്‌സ് ഇന്റർഫേസ് അഥവാ യുപിഐ ആണ് അതിനുള്ള ഉപകരണം. അതിന്റെ വിജയത്തിൻ്റെ വലിപ്പം എത്രത്തോളമാണെന്ന് പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്. 2025 ജൂലൈയിൽ ഒരൊറ്റ മാസം കൊണ്ട് 19.47 ബില്യൺ (1,947 കോടി) ഇടപാടുകളാണ് യുപിഐ വഴി നടന്നത്. അതായത് പ്രതിദിനം ഏകദേശം 62.8 കോടി ഇടപാടുകൾ, കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടതാകട്ടെ 25.08 ലക്ഷം കോടി രൂപയും. ഒരു വർഷം മുമ്പ് ഈ സംഖ്യ ഏകദേശം നാലിലൊന്ന് കുറവായിരുന്നു, അതായത് പന്ത്രണ്ട് മാസത്തിനുള്ളിൽ ഇടപാടുകളുടെ എണ്ണത്തിൽ 35 ശതമാനം വളർച്ചയുണ്ടായി. ആകെ തുകയെ ഇടപാടുകളുടെ എണ്ണം കൊണ്ട് ഹരിച്ചാൽ ശരാശരി തുക ഏകദേശം 1,300 രൂപ വരും. വളരെ വലിയ ചില ഇടപാടുകളാണ് ആ ശരാശരി ഉയർത്തുന്നത്, അതിനാൽ സാധാരണ ഇടപാടുകൾ ഇതിലും എത്രയോ ചെറുതാണ്. ഇന്ത്യയിലെ പണത്തിന്റെ ഏറ്റവും തിരക്കേറിയ പാത നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത് വലിയ ബിസിനസ്സ് കരാറുകൾ കൊണ്ടല്ല. മറിച്ച്, പേരയ്ക്കയും പച്ചക്കറികളും ഓട്ടോക്കൂലിയും ഫോൺ റീചാർജുകളും ബന്ധുക്കൾക്ക് ആവശ്യമുള്ള ഏതാനും നൂറു രൂപകളുമെല്ലാം ചേർന്നാണ്.

എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത് ഇത്ര വേഗത്തിൽ വ്യാപിച്ചത്? ലളിതമായ മൂന്ന് കാരണങ്ങളുണ്ട്. ഇതിന് വളരെ കുറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ മാത്രമേ ആവശ്യമുള്ളൂ—ഒരു ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടും ഒരു ഫോണും മാത്രം. വാടകയ്ക്കെടുത്ത മെഷീന് പകരം പ്രിന്റ് ചെയ്ത ഒരു ചതുരക്കടലാസ് (ക്യുആർ കോഡ്) വെച്ച് ഒരു കടക്കാരന് ഇത് തുടങ്ങാം. ഇത് ഏതെങ്കിലും ഒരു കമ്പനിയുടെ മാത്രമല്ല, അതിനാൽ നിരവധി ആപ്പുകൾ ഒരേ സംവിധാനത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു; ഏതൊരു വാഹനത്തിനും പൊതുനിരത്ത് ഉപയോഗിക്കാവുന്നതുപോലെ, ഒരു ആപ്പിലുള്ളയാൾക്ക് മറ്റൊരു ആപ്പിലുള്ളയാൾക്ക് പണം അയക്കാൻ കഴിയും. കൂടാതെ ഇത് വളരെ വേഗതയുള്ളതുമാണ്; ഒരു പ്രവൃത്തിദിനത്തിന്റെ പ്രഭാതത്തിലെന്നപോലെ ഞായറാഴ്ച രാത്രിയിലും നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പണം കൈമാറാം.

ഏതാനും മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം കമലയ്ക്കും തന്റെ ചെറുമകളിൽ നിന്ന് ആ ചതുരക്കടലാസ് ലഭിച്ചു, അവളത് ടേപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് കൊട്ടയിൽ ഒട്ടിച്ചു. തുടക്കത്തിൽ സ്കൂൾ കുട്ടികൾ കളിയാക്കി ചിരിച്ചു. പിന്നീട് അവർ മാതാപിതാക്കളുടെ ഫോൺ ഉപയോഗിച്ച് പണം നൽകാൻ തുടങ്ങി, ആഴ്ചകളോളം കമല ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയ ഒരു ചെറിയ കാര്യം അവിടെ സംഭവിച്ചു. ഇപ്പോൾ വിൽക്കുന്ന ഓരോ പേരയ്ക്കയും ഒരു കാൽപ്പാട് (ഡിജിറ്റൽ അടയാളം) അവശേഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു കാൽപ്പാട് വിരസമായി തോന്നാമെങ്കിലും, അതിനെ ഒരു തെളിവാക്കി മാറ്റാൻ കഴിയും: അവർ വരുമാനമുണ്ടാക്കുന്നുണ്ടെന്നതിനും, സ്ഥിരതയുള്ളയാളാണെന്നതിനും, ഒരു ചെറിയ വായ്പ നൽകാൻ വിശ്വസിക്കാമെന്നതിനുമുള്ള തെളിവ്. അവരെപ്പോലുള്ള ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾക്ക്, കണക്കുപുസ്തകം അവരുടെ തലയ്ക്ക് പുറത്തേക്ക് വരുന്നതുവരെ അങ്ങനെയൊരു തെളിവ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഔപചാരിക സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് അദൃശ്യരായിരുന്ന ആളുകൾ പതുക്കെ അതിൽ ദൃശ്യമാകാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

ഇതേ കാൽപ്പാടിന് ഒരു രണ്ടാം മുഖം കൂടിയുണ്ട്. ഒരാൾ എവിടെയൊക്കെ പണം ചെലവഴിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ഒരു രേഖ ഇപ്പോൾ എവിടെയോ സൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്, ആരൊക്കെ, എത്ര കാലത്തേക്ക് അത് നോക്കാം എന്നത് ന്യായമായ ഒരു ചോദ്യമാണ്. ഇതിന് പുറത്തുനിൽക്കുന്നവരുടെതായ ഒരു മൂന്നാം മുഖം കൂടിയുണ്ട്. യുപിഐക്ക് ഒരു ഫോണും സിഗ്നലും അക്കൗണ്ടും ആവശ്യമാണ്, ഇവ മൂന്നും ഇല്ലാത്ത ഒരാൾ ഈ തിരക്കുകളെല്ലാം കടന്നുപോകുന്നത് നോക്കിനിൽക്കുന്നു. തെറ്റായ ബട്ടൺ അമർത്തുമോ എന്ന് ഭയപ്പെടുന്ന പ്രായമായവർ ഇതിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും വിട്ടുനിന്നേക്കാം. അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട ഒരു ചെറിയ കാര്യം: പണം അയക്കാൻ മാത്രമേ പിൻ (PIN) ആവശ്യമുള്ളൂ, പണം സ്വീകരിക്കാൻ ഒരിക്കലും അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല.

വ്യാപാരത്തിലെ ഏറ്റവും പഴയ പ്രശ്നങ്ങളിലൊന്നായ, അപരിചിതർക്കിടയിൽ ചെറിയ തുകകൾ എങ്ങനെ സുരക്ഷിതമായി കൈമാറാം എന്നത്, ഒരു പേരയ്ക്ക വിൽപ്പനക്കാരിയും ഒരു വൻകിട വ്യാപാരിയും ഒരേ പാതയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന തരത്തിൽ ഇന്ത്യ പരിഹരിച്ചു. ലോകത്തെവിടെയും ഇത് അത്ര സാധാരണമല്ല. എന്നിട്ടും കമലയ്ക്ക് ചിലപ്പോൾ എന്തോ ഒന്ന് നഷ്ടമായതുപോലെ തോന്നാറുണ്ട്. പഴയ കാലത്ത്, കയ്യിൽ പണമില്ലാത്ത ഒരു കുട്ടിക്ക് പോലും പേരയ്ക്ക എടുക്കാമായിരുന്നു, ഒരു വാക്ക് എന്നത് ഒരു വാക്കായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഓരോ വിൽപ്പനയും രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു, ഒരിക്കലും നിരസിക്കാൻ പാടില്ലാത്ത ആ കൊച്ചുപെൺകുട്ടിക്ക് ഒരു രേഖയിലും ഇടമില്ല.

നിങ്ങളുടെ തെരുവിൽ ഇപ്പോഴും പണമായി മാത്രം ഇടപാടുകൾ നടത്തുന്നത് ആരാണ്, നമ്മൾ മറ്റുള്ളവർ മറന്നുപോയ എന്ത് കാര്യമാണ് അവർക്കറിയാവുന്നത്?

അവലംബം: നാഷണൽ പേയ്‌മെന്റ്‌സ് കോർപ്പറേഷൻ ഓഫ് ഇന്ത്യ (NPCI), 2025 ജൂലൈയിലെ പ്രതിമാസ യുപിഐ കണക്കുകൾ (ബിസിനസ് സ്റ്റാൻഡേർഡ്, 2025 ഓഗസ്റ്റ് 2); ധനമന്ത്രാലയം (UPI at ten years). ഏകദേശം 1,300 രൂപ എന്ന ശരാശരി തുക നൽകിയിട്ടുള്ള ആകെ കണക്കുകളിൽ നിന്ന് കണക്കാക്കിയതാണ്. കമല ഒരു സാങ്കൽപ്പിക കഥാപാത്രമാണ്; പക്ഷേ വസ്തുതകൾ യാഥാർത്ഥ്യമാണ്.