Mahant Swami Maharaj : സ്കൂൾ പ്രിൻസിപ്പലിൻ്റെ പ്രവചനം സത്യമായി, മഹാന്ത് സ്വാമി മഹാരാജിൻ്റെ ജീവിതം

സാധാരണ കുട്ടികളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ചിന്തിക്കുകയും പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നൊരു കുഞ്ഞിനോട്  നിങ്ങളൊരിക്കൽ ഒരു ആത്മീയ നേതാവാകും എന്നായിരുന്നു അവൻ്റെ സ്കൂൾ പ്രിൻസിപ്പാൾ പറഞ്ഞത്.  വർഷങ്ങൾക്ക് പിന്നീട് ശേഷം അത് സത്യമായി. ബി.എ.പി.എസ് സ്വാമിനാരായൺ സൻസ്ഥയുടെ ആത്മീയ തലവനും, കോടിക്കണക്കിന് ആളുകളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ആത്മീയ ഗുരുവുമായ മഹാന്ത് സ്വാമി മഹാരാജായിരുന്നു ആ കുഞ്ഞ്. കുട്ടിയായിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ജീവിതത്തിൽ വളരെ അധികം മൂല്യങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ചിരുന്നയാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം.

ജബൽപൂരിൽ, 1933 സെപ്റ്റംബർ 13-നായിരുന്നു മഹാന്ത് സ്വാമി മഹാരാജിൻ്റെ ജനനം. വിനൂ ഭായ് എന്ന പേരിലാണ് മഹാന്ത് സ്വാമി മഹാരാജ് തന്റെ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. പ്രായത്തെ വെല്ലുന്ന ശാന്തത, വിനയം, അറിവിനോടുള്ള തീക്ഷ്ണമായ ആകാംക്ഷ എന്നിവ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രത്യേകതകളായിരുന്നു.

പുസ്തകങ്ങളായിരുന്നു കൂട്ടുകാർ

പുസ്തകങ്ങളായിരുന്നു എക്കാലത്തും ഗുരുവിൻ്റെ കൂട്ടുകാർ. ഒഴിവു സമയങ്ങളിലെല്ലാം എല്ലായിടത്തും അദ്ദേഹം വായനയിൽ മുഴുകി. എല്ലാത്തിനോടും അതീവ ശ്രദ്ധയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്. ഒരു പാഠം ഒരിക്കൽ കേട്ടാൽ അത് അതേപടി ഓർത്തെടുക്കാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ആത്മ വിശ്വാസത്തിൻ്റെ ഉദാഹരണമായൊരു കഥയുണ്ട്. സ്കൂളിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ എല്ലാ ദിവസവും ഒരു അരുവിയെ മുറിച്ചു കടക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു ഗുരുവിന്. മറ്റ് കുട്ടികൾ മാതാപിതാക്കൾക്കായി കാത്തിരുന്നപ്പോൾ, അദ്ദേഹം ഭയമില്ലാതെ ഒറ്റയ്ക്ക് അരുവി കടന്നുപോകുമായിരുന്നു—അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ധൈര്യത്തിൻ്റെയും ആത്മവിശ്വാസത്തിൻ്റെയും ആദ്യകാല സൂചനകളിലൊന്നാണിത്.

വീട്ടിൽ ഗുജറാത്തിയും പുറത്ത് ഹിന്ദിയും

വീട്ടിൽ ഗുജറാത്തിയും പുറത്ത് ഹിന്ദിയും സ്കൂളിൽ ഇംഗ്ലീഷുംമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന് സംസാരിക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നത്. മൂന്ന് ഭാഷകളും അദ്ദേഹം നിഷ്പ്രയാസം സ്വായത്തമാക്കി. ശ്ലോകങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആന്തരിക ശക്തിയെ ദൃഢമാക്കി. ക്രിസ്റ്റ് ചർച്ച് ബോയ്സ് ഹൈസ്കൂളിൽ നിന്ന് സീനിയർ കേംബ്രിഡ്ജ് ബിരുദം ഉന്നത നിലയിൽ പൂർത്തിയാക്കിയ അദ്ദേഹം ഒരു തവണ ക്ലാസ്സിൽ ഒന്നാമതെത്തിയപ്പോൾ സമ്മാനമായി ചോദിച്ചത് ഒരു പുസ്തകമായിരുന്നു.
സർഗ്ഗാത്മകത, എന്നാൽ

ചിത്രരചന

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിത്രരചനകൾക്ക് അതിമനോഹരമായ ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു, എങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയം ഒരു കാര്യത്തിലും അമിതമായി ആകൃഷ്ടമായിരുന്നില്ല. എനിക്ക് വരയ്ക്കാൻ ഇഷ്ടമാണ്, അദ്ദേഹം പറയുമായിരുന്നു, എന്നാൽ യഥാർത്ഥ കല എന്നത് കൈവശം വെക്കുന്നതിലല്ല—അത് സമാധാനത്തിലേക്കുള്ള ഒരു പാതയാണ്. യഥാർത്ഥ സർഗ്ഗാത്മകത വരുന്നത് ആഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്നല്ല, ആന്തരിക ശാന്തതയിൽ നിന്നാണ് എന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.

ഫുട്ബോളിനോടെന്നും

ഫുട്ബോൾ ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കളി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ടീം വർക്കും അച്ചടക്കവും ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശാന്തമായ പുഞ്ചിരി, എല്ലാവരോടുമുള്ള ബഹുമാനവും വാത്സല്യവും എന്നിവയെല്ലാം അധ്യാപകർക്കും സുഹൃത്തുക്കൾക്കും അദ്ദേഹത്തെ ഏറെ പ്രിയങ്കരനായിരുന്നു.